Dla naukowca

NAUKA I BIZNES - WSPÓLNA DROGA

Naukowcy nie powinni zapominać o zastosowaniu swoich badań w przemyśle.

Na uczelniach są prowadzone badania, a ich efekty są w większości prezentowane na konferencjach, czyli praktycznie jedynie w gronie naukowców. Zadaniem naukowców w czasach dzisiejszych jest  wdrażanie wyników badań do przemysłu czyli ich komercjalizacja. Jest to jednak słaba strona naukowców polskich.

Z kolei przedsiębiorcy skarżą się, że potrzeby firm nie leżą w kręgu zainteresowań naukowców, a instytucje naukowe nie są w stanie realizować badań służących nowoczesnej gospodarce.

Trzy czwarte kierowników projektów badawczych przyznało, że prezentacja wyników na konferencji naukowej jest dla nich ważnym celem. Ważniejszym nawet niż publikacje (59,3 %.) albo wykorzystanie efektów badań w dydaktyce (50 %) czy zakończenie badań zgłoszeniem patentowym (44,4 %). Ten ostatni cel jest też najsłabiej realizowany.

Różnie rozumiany jest też przez naukowców i przedsiębiorców sukces badań. Dla naukowców sukcesem jest zweryfikowanie postawionej hipotezy i rozliczenie projektu. Z kolei dla przedsiębiorców wdrożenie rozwiązania do produkcji i pozytywne opinie klientów.

Przepaść między nauką a gospodarką ma pomóc zasypać konkurs Ministerstwa Nauki "Top 500 Innovators" skierowany do 500 badaczy, którzy za granicą będą się uczyć, jak przekuć pomysły na biznes.

UCZELNIA PONADNARODOWA

Działalność uczelni wyższych można podzielić na dwie zasadnicze sfery: dydaktykę i proces dydaktyczny oraz podnoszenie kompetencji wykładowców akademickich, ich udział w programach badawczych w kraju i za granicą. Eksperci zaznaczają, że proces dydaktyczny w Polsce powinien być bardziej umiędzynarodowiony, wskazują również szereg działań w celu podniesienia poziomu przygotowania dydaktycznego oraz jakości prowadzonych badań naukowych przez wykładowców uczelni wyższych.

Państwem, które można wymienić jako wzorzec do naśladowania pod względem dobrego współdziałania uczelni wyższych z biznesem, jest niewątpliwie Finlandia, gdyż fińskie szkoły wyższe bardzo ściśle współpracują z Centrami Technologii. Z kolej w kwestiach podnoszenia kwalifikacji przez polskich nauczycieli szkół akademickich oraz promowanie własnych badań naukowych warto odwołać się do praktyki uczelni amerykańskich, które potrafią doskonale popularyzować swoje osiągnięcia naukowe i dotrzeć z nimi poza środowiska akademickie.

Współpraca międzynarodowa jest podstawowym warunkiem sprawnego funkcjonowania każdej szkoły wyższej, jednak realizowanie wspólnych projektów ponadnarodowych ma wymiar bardziej praktyczny. Tak, jedną z możliwości wskazanych przez ekspertów, jest prowadzenie wspólnych badań w ramach międzynarodowego projektu przez naukowców z jednej dziedziny, a następnie ogłoszenie uzyskanych wyników w renomowanych naukowych czasopismach zagranicznych. Samym naukowcom polskim dosyć trudno by było prowadzić badania na poziomie światowym, z kolei przy współudziale zagranicznych ośrodków badawczych jest to bardziej realne. W kwestii dydaktyki już istnieją programy sprzyjające mobilności studentów, jednak postulatem wciąż jest większe angażowanie się placówek wyższych w projekty wspólnych dyplomów. Dobrym pomysłem może się okazać przygotowanie i wpisanie na stale do programu studiów oferty wykładania w języku angielskim tak, aby nie tylko studenci z programu Erasmus, ale również i polscy mogli z niej skorzystać. Bezpośredni kontakt z wykładowcami spoza Polski pozwoliłby studentom na zapoznanie się z dokonaniami nauki światowej, dlatego istotnym jest zapraszanie nauczycieli akademickich z zagranicy.

Polskie uczelnie coraz chętniej biorą udział w projektach międzynarodowych, jest to wówczas nawet kwestia nie chęci, lecz konieczności. Młodzi ludzie przychodzący na studia odczuwają coraz większą potrzebę mobilności, zaś nauczyciele akademiccy, znaniem ekspertów, są o wiele mniej zainteresowani wyjazdami zagranicę.

W poszukiwaniu odpowiednich partnerów do realizacji wspólnych projektów uczelnie muszą wykazywać się dużą aktywnością. W większości wyższych placówek naukowych działają biura współpracy międzynarodowej, których obowiązkiem jest nie tylko zarządzanie programami związanymi z mobilnością studentów, jak również administrowanie projektami naukowymi. Programem, który  od dłuższego czasu stwarza dla szkolnictwa wyższego duże możliwości w kontekście współpracy panadnarodowej jest Program Operacyjny – Kapitał Ludzki.