Firmy akademickie

Czytaj o:

  • Przykładach przedsiębiorczości akademickiej w Polsce;
  • Komkurencyjności i kwalifikacjach;
  • Aspektach innowacyjności.

Aspekty innowacyjności

W analizowanych artykułach wielokrotnie napotykamy się na określenia związanie z korzyściami wynikającymi z innowacyjności przedsiębiorstwa. Pomijana jest natomiast kwestia strat  bądź niepowodzeń  wynikająca z zastosowania w sposób nieprawidłowy specyficznego dla swojej działalności rodzaju innowacji. Poczynając od roku 2000 odsetek niepowodzeń w firmach o charakterze innowacyjnym wahał się na poziomie kilkudziesięciu procent. Zostało określone kilka przypadków w których  procesy innowacyjne nie przyniosły określonych zamierzeń. Jednym z nich jest potraktowanie własnej działalności jak poligon doświadczalny na którym właściciel może realizować swoje ambicjonalne plany. Częstokroć zdarza się sytuacje w których poziom innowacyjności wykracza daleko poza zakres działalności firmy a co z tym się wiąże , utrata części klientów. Chęć szybkiego wdrapania się na ścieżkę  agresywnego komercjalizmu może powodować utratę relatywistycznego punktu widzenia  na świat a co za tym idzie złamanie dyscypliny budżetowej firmy.

Wzrost  nakładów ponoszonych na wdrożenie poszczególnych zmian w kolejnych rodzajach innowacyjności przedsiębiorstwa np. produktowej czy też procesowej stanowi drugi składnik  konsekwencji. Nadawanie produktowi cechy innowacyjnego często nie odbywa się w sposób merytoryczny i nie rozmija się z wszelkimi obowiązującymi zasadami. Ilość środków przeznaczonych na realizacje danego procesu może być niewystarczająca i jednocześnie nie pozwoli na swobodne zamknięcie projektu.

Kolejnym składnikiem wchodzącym w skład porażek systemowych jest niezadowolenie pracowników. Nijako z definicji firmy, które wyraziły chęć  udziału w  wyścigu jakim jest restrukturyzacja , innowacyjność, nałożyły na swoich pracownikach jarzmo nieustannych przemian. Nie jest to zbyt mile widziane w środowisku pracowniczym gdzie atutem jest szeroko rozumiana stabilizacja, a wszelkie innowacje mogą zaburzyć stan na pozór idealnej równowagi.

Ryzyko rynkowe jest kolejnym składnikiem  procesu  innowacyjności.  Czyhająca konkurencja stale sonduje i jest gotowa bez skrupułów wykorzystać osiągnięcia i dokonania jednostki innowacyjnej nie ponosząc na ten cel(badań , prób) żadnych nakładów.  Nie należy zapominać również o przywiązaniu do tradycji i lokalnych rozwiązań. Stanowić to może silne ogniwo, którego znaczenie będzie miało istotny wpływ na kierunek, rozwoju firmy.  Jednocześnie stanowiąc naturalny hamulec  galopującej innowacyjności.

Próbą przedstawienia stanu Innowacyjności w Polskiej Gospodarce był raport zaprezentowany na II Kongresie Innowacyjnej Gospodarki 2011 zorganizowanej przez Krajową Izbę Gospodarczą. Ocenie podlegało 9 parametrów :

  • udział młodych firm notowanych na GPW w kapitalizacji giełdy (dla mniej niż 5 lat i mniej niż 10 lat)   pkt. 0
  • Wartość inwestycji Venture  Capital i growth stage Private Equity w Polsce w relacji do całkowitej wartości tych transakcji w Europie
  • Liczba polskich firm na liście 100 globalnych challengerów w krajów rozwijających się
  • Procent przedsiębiorstw, które wskazują uczelnie jako źródło innowacji, przemysł i usługi
  • Procent firm przemysłowych i usługowych wdrażających innowacje
  • Udział przychodów z istotnie ulepszonych produktów lub usług w przychodach przedsiębiorstwa ogółem, dla przemysłu i usług
  • Miejsce Polski w rankingu e-administracji ONZ
  • Zmiana zatrudnienia w administracji publicznej, obronie narodowej i ZUS w ciągu roku (spadek zatrudnienia oznacza wzrost innowacyjności)
  • Miejsce Polski w rankingu Doing Business mierzącym przyjazność regulacji dla biznesu

Wartość wskaźnika otrzymanego przez autorów raportu stanowi – 8 punktów co stawia naszą gospodarkę  na poziomie antyinnowacyjnej.

 Sośród wielu czynników wymienionych w zestawieniu najważniejszymi wg  autorów są:

  • biurokracja i pozorna dbałość o porządek
  • brak właściwych działań innowacyjnych
  • wrodzony strach przed porażką
  • przepisy nie pozwalające inwestorom na naukę na własnych błędach, porażka nie jest traktowana jako etap nauki
  • brak stabilnych przepisów( ciągła ich zmiana)
  • mało elastyczny rynek pracy
  • zwrócono uwagę ,że  w procesie naboru przez fundusze oceniany jest lider a w PARP oceniany jest wniosek
  • brak zapotrzebowania na nowe rozwiązania

W całym dokumencie znajduje się wiele  wniosków, które stanowią ciekawy materiał do dalszej dyskusji.

Stopień wykorzystania kwalifikacji i kompetencji pracowników w procesie tworzenia własnej innowacyjności, konkurencyjności

Pojęcia opisujące kompetencje, kwalifikacje zawodowe oraz wykształcenie są mało wyraziste i jednocześnie mocno powiązane. W celu przedstawienia w sposób bardziej wyrazisty problematyki zostały użyte  następujące określenia:

  • Konkurencyjność -  jest to zdolność do oferowania produktów  oraz usług  kierowanych do potencjalnych nabywców z jednoczesnym osiągnięciem lepszych niż konkurencja zysków z ich sprzedaży. Zauważalną tendencją jest fakt, iż firmy o wysokim wskaźniku innowacyjności częściej wskazują swoją postawę konkurencyjną jako przewodnią i silną.
  • Kwalifikacje zawodowe są zestawem wiedzy i umiejętności wymaganych do realizacji zadań zawodowych w określonej specjalności. Kwalifikacje potwierdzają liczne dokumenty tj. dyplomy, świadectwa, zaświadczenia, certyfikaty umożliwiające potencjalnemu pracodawcy domniemywać ,że człowiek legitymujący się nimi posiada odpowiednią wiedzę i umiejętności w konkretnej specjalności. Posiadają one dwa istotne czynniki składowe: poziom oraz specjalizację.

Podnoszenie kwalifikacji zawodowych zdaniem pracowników posiada dwojaką formę. Z jednej strony wiara pracowników w poziom swoich umiejętności, gdzie poziom ten uważany jest za wystarczający z jednoczesnym wskazaniem braku konieczności prowadzenia dodatkowych szkoleń.  Z drugiej jednak strony istnieje świadomość korzyści, które mogą płynąć z inwestycji, polegających na podnoszeniu własnych kwalifikacji opartych na szkoleniach praktycznych. Takie podejście pracowników do samokształcenia, kursów, szkoleń ewidentnie wskazuje na poważną lukę. Powinna ona być wypełniona przez pracodawców, jak i organy administracji państwowej poprzez organizowanie szkoleń połączonych z różnego rodzaju programami publicznymi. Chęć podnoszenia kompetencji w większym stopniu wyrażają kobiety. W celu przełamywania niechęci  do nich , ważnym statystycznie elementem jest wskazywanie korzyści płynących z ich ukończenia. Najważniejszym jest argument konkurencyjności na rynku pracy. Doszkalanie i edukacja specjalistyczna w głównej mierze powinny dotyczyć  w szczególności kadry zarządzającej. Firmy wykazujące charakter wysoce innowacyjny statystycznie częściej wysyłają kadrę kierowniczą na szkolenia ( 50%) niż firmy nieinnowacyjne gdzie wskaźnik ten wynosi około 28%. Najczęściej szkolenia kadry kierowniczej przeprowadzane są w sektorach działalności usługowej, społecznej i indywidualnej, następnie w ochronie zdrowia i edukacji. Najrzadziej kadra szkolona jest w działalności handlowej, hotelarstwie, przemyśle, transporcie i budownictwie.

  • Poziom kwalifikacji - pełni funkcję kompleksowości oraz zakresu umiejętności (czynnik ważniejszy) wynikających  ze złożoności i zakresu zadań , obowiązków.
  • Specjalizacja - forma koniecznej wiedzy, umiejętności posługiwania się urządzeniami i narzędziami lub rodzajem stosowanych materiałów, czy produkowanych wyrobów albo rodzajem świadczonych usług. Najczęstszą formą zdobywania specjalizacji są kursy.
  • Kompetencje określane są mianem  posiadania prawa formalnego do reprezentowania w kontaktach zewnętrznych danej organizacji, w ściśle określonych zagadnieniach. Składnikami kompetencji są: wykształcenie, umiejętności, wiedza, cechy osobowości, postawa, zachowanie i doświadczenie.

 A. Sajkiewicz określa kompetencje jako „zbiór wiedzy, uzdolnień, stylów działania, osobowości, wyznawanych zasad, zainteresowań i innych cech, które używane i rozwijane

w procesie pracy prowadzą do osiągnięcia rezultatów zgodnych ze strategicznymi zamierzeniami przedsiębiorstwa”. Zgodnie z regułą wzrasta znaczenie używania i rozwijania kompetencji oraz fakt, iż w przypadku nieużywania kompetencji ulega ona zastojowi, co w konsekwencji nie pozwala osiągnąć zamierzonych efektów na pożądanym poziomie. W ten sposób zostaje ograniczona innowacyjność pracowników. Najczęściej analizowane są profile kompetencyjne menedżerów , kierowników i specjalistów ponieważ  w sposób znaczący różnią się te stanowiska charakterem pracy.

Oczekiwania stawiane menedżerom związane są ze skutecznością i efektywnością działania. Jedną z ważniejszych lecz często pomijanych cech kierowniczych jest umiejętność doboru ludzi na stanowiskach priorytetowych.

W stosunku do specjalistów stosowane są dwa kryteria naboru a mianowicie : bezpieczne , samodzielne wykonywanie procedur i procesów w firmie z jednoczesnym utrzymywaniem wysokich standardów jakościowych.

Drugim , równie ważnym składnikiem jest zdolność do analitycznego śledzenia zmian, postępu w danej materii. W tempie galopującej innowacyjności  obowiązek śledzenia zmian nie może spoczywał wyłącznie na barkach menedżera. Firmy posiadające wysoki wskaźnik konkurencyjności zatrudniają pracowników z dużym doświadczeniem  oraz wysokimi kompetencjami. Najważniejsze różnice pomiędzy pracownikami przedsiębiorstw o niskiej i wysokiej konkurencyjności uwidaczniają się najbardziej w strefie kompetencji z zakresu dużej  wiedzy , doświadczenia oraz znajomości zagadnień branżowych.

Wykształcenie- poświadczona dokumentem wiedza zdobyta w oficjalnym systemie nauczania. Jest to zasób wiedzy, umiejętności i sprawności pozwalających jednostce na poznawanie otaczającego świata oraz skuteczne w nim działanie , wykonywanie określonego zawodu.

Istotnym elementem mającym wpływ na konkurencyjność i innowacyjność przedsiębiorstwa jest typ wykształcenia. Wykształcenie kadry inżynierskiej ma bezpośredni wpływ na efektywność wykorzystania posiadanych urządzeń, technologii. Ten rodzaj wykształcenia technicznego jest szczególnie ważny w tego rodzaju przedsiębiorstwach. Wykształcenie oraz kwalifikacje zawodowe charakteryzowane są przez poziomy. Poziom wykształcenia nierozerwalnie związany jest z poziomem kwalifikacji. W klasyfikacji zawodów uwzględnione są cztery poziomy kwalifikacji, które zdefiniowano w odniesieniu do poziomów wykształcenia.

- poziom I – kwalifikacje elementarne (podstawowe)

- poziom II- poziom gimnazjum

- poziom III- szkoły policealne, technika

- poziom IV- studia wyższe magisterskie , zawodowe, podyplomowe…

W klasyfikacji branżowej poziom wykształcenia pracowników w sektorze budownictwa i transportu jest najniższy natomiast najwyższym wskaźnikiem pochwalić się może ochrona zdrowia , pośrednictwo finansowe oraz obsługa firm.

Polska Klasyfikacja Edukacji w swojej kategoryzacji określa poszczególne typy wykształcenia:

-  nauki techniczne (technika, elektronika, przemysł, budownictwo),

-  nauki ścisłe ( fizyka, matematyka, statystyka, informatyka),

-  nauki przyrodnicze (biologia, chemia),

- nauki społeczne (psychologia, socjologia, nauki polityczne),

-  gospodarka (ekonomia, zarządzanie i marketing, finanse i bankowość),

-  prawo i administracja,

-  inne.

Wykształcenie a co za tym idzie wiedza wraz z kompetencjami tworzą podstawę konkurencyjności oraz innowacyjnego charakteru przedsiębiorstwa. Zbiór tych elementów tworzy potencjał konkurencyjności a w rezultacie przewagę konkurencyjną. Duży wpływ na konkurencyjność przedsiębiorstwa ma również wykształcenie kadry zarządzającej. W celu pełniejszego zobrazowania zostały stworzone grupy wg dominującego typu wykształcenia kadry kierowniczej.

- 50% > wykształcenie techniczne

- 50% > wykształcenie ekonomiczne

- 50% > wykształcenie pozostałe(ścisłe, przyrodnicze, społeczne, prawne

- firmy pozostałe ( żadne z typów wykształcenia nie przekracza 50 %)

Pozycja dominująca firmy osiągana jest najczęściej w przedsiębiorstwach, gdzie głównym elementem wykształcenia kadry zarządzającej jest ekonomia. W przypadku wykształcenia technicznego odsetek takich firm jest najmniejszy. Biorąc pod uwagę firmy których pozycja na rynku uważana jest za silną, dominującym typem wykształcenia KZ jest model zrównoważony. Przedsiębiorstwa te charakteryzowały się wysoką konkurencyjnością (ponad 40%). Wyzwania jakie stawiane są przed KZ nie określają w sposób jasny wykształcenia gdyż zakres obejmowanej wiedzy często wykracza poza możliwości menedżera. W większych przedsiębiorstwach sugerowane jest tworzenie wielozadaniowych zespołów kierowniczych. W przypadku małych firm istnieje konieczność współdziałania, współpracy z menedżerami o innym typie wykształcenia. Zespoły kierownicze o zróżnicowanych typach  lepiej wpływają na podnoszenie innowacyjnego charakteru firmy, oraz sprzyjają w rozwiązywaniu często skomplikowanych problemów pracowniczych, społecznych  i technologicznych.

 Stopień konkurencyjności zależny jest w coraz większym stopniu od niematerialnych składników. P.F.Drucker w swoim podręczniku „Zarządzanie XXI wieku” jasno wskazuje, że zarządzanie ludźmi w tych czasach uległo silnemu przedefiniowaniu. Autor wskazuje na fakt ,że zarządzanie przestało ograniczać się do kierowania pracą ludzi lecz wskazuje nadrzędny mechanizm sterujący rozwojem pracowników polegający na strategicznym myśleniu, umiejętność wykorzystania rewolucji informacyjnej i pracowników wiedzy. Bez tych składników przedsiębiorstwa nie zostaną przekształcone w jednostki o wysokim poziomie innowacyjności  i silnej pozycji konkurencyjnej. Zasoby materialne i niematerialne które tworzą potencjał konkurencyjny są składnikami mało wymiernymi. Rozpatrywać je trzeba indywidualnie w stosunku do różnych rodzajów przedsiębiorstw konkurencyjnych. W różnego rodzaju badaniach najczęściej wykorzystywana jest wiedza kadry zarządzającej, gdyż uważana jest za najpełniejszą i miarodajną .Potencjał konkurencyjny MSP osiągnięty zostaje najczęściej w pierwszej kolejności dzięki doświadczeniu branżowemu, jakości obsługi klienta, lojalności pracowników wobec przedsiębiorstwa oraz jakość maszyn i urządzeń. Zdaniem kadry zarządzającej najmocniejszą stroną firmy są zasoby niematerialne, silnie związane z kwalifikacjami i kompetencjami pracowników. Tak więc za główny, najważniejszy  czynnik konkurencyjności uważana jest jakość zasobów ludzkich. Wyższe wykształcenie kadry zarządzającej ma bezpośredni wpływ na zyski przedsiębiorstwa.  Ten fakt pozwala na lepsze dostosowanie się firmy w trudnych warunkach gospodarczych do zachowania konkurencyjności na określonym poziomie a nawet podejmowanie działań inwestycyjnych. W analizie należy uwzględnić również wykształcenie pracowników szeregowych. Kadra posiadająca przygotowanie zawodowe na poziomie szkół wyższych , policealnych i gimnazjalnych jest korzystniej nastawiona w stosunku do wprowadzanych innowacji. Bardziej opornym środowiskiem, mniej przychylnym  nadchodzącym przemianom, są grupy pracownicze z wykształceniem średnim technicznym oraz średnim zawodowym, zawodowym oraz podstawowym. Podobnie kształtuje się sytuacja z związana z typem wykształcenia. Bardziej chłonnym organizmem i podatnym na zmiany są pracownicy szeregowi z wykształceniem policealnym, gimnazjalnym i ogólnokształcącym. Najsłabiej w tej klasyfikacji wypadają pracownicy z wykształceniem zawodowym. W różnego rodzaju badaniach wykazano ,że wykształcenie techniczne pracowników  szeregowych nie ma większego wpływu na działalność innowacyjną firmy.

Osoby zatrudniane na stanowiskach kierowniczych z wykształceniem wyższym są otwarte na wszelkiego rodzaju procesy innowacyjne, potwierdzają stałą gotowość do dalszego rozwoju. Ma to również odbicie  w sposobach zdobywania wiedzy o innowacjach przez KZ. Większość przyswajanej a w konsekwencji wdrażanej wiedzy pochodzi z kontaktów z administracja państwową, kontaktów z sektorem nauki oraz braniu czynnego udziału w stowarzyszeniach branżowych. Odmienny obraz kształtuje się w firmach gdzie kadra zarządzająca nie posiada wyższego wykształcenia. Takie przedsiębiorstwa w dużej mierze wykazują odmienne stanowisko i wyrażają chęć rozwoju jedynie na poziomie zmian mniej drastycznych, o niższym potencjale innowacyjności.

Elementy związane z procesami innowacyjnymi, które w bezpośredni sposób wpływają na potencjał konkurencyjności tj. współpraca z instytucjami , wysokość budżetu przedstawiają się w niekorzystnym świetle. Bardzo krytycznie oceniona zostało przez menedżerów chęć pracowników do podnoszenia kwalifikacji, samokształcenia.

Czynniki ograniczające konkurencyjność małych i średnich przedsiębiorstw zostały sklasyfikowane przez kadrę zarządzającą w następujący sposób. Na pierwszym miejscu plasuje się brak dostępu do finansowania zewnętrznego, kolejno ograniczone rynki zbytu, brak dostępu do najnowszych technologii, na końcu znajduje się ograniczona liczba wykwalifikowanych pracowników. Badania prowadzone w ostatnich latach wykazały, że innowacyjność nie jest szeroko stosowanym narzędziem budującym przewagę konkurencyjną. Innowacje w ostatnich trzech latach wprowadziło mniej niż połowa firm (42,3%). Innowacje wprowadzane najczęściej były w przedsiębiorstwach średniej wielkości (52%), małe (44%) i mikro (39%). Innowacyjność MSP najczęściej związana jest z inwestowaniem w maszyny i urządzenia( 63%) następnie wprowadzanie nowatorskich wyrobów i usług (48%) , nawiązywanie współpracy w zakresie produkcji i usług deklaruje (40%). Zaledwie 25% firm zadeklarowało wprowadzenie nowych rozwiązań technologicznych nie wliczając w to nowych produktów oraz usług. Jednostki o charakterze innowacyjnym chętniej poszukują możliwości podjęcia współpracy z innymi podmiotami w celu prowadzenia wspólnych badań nad nowymi rozwiązaniami. 

Przykłady przedsiębiorczości akademickiej w Polsce

W Polsce z powodzeniem działają firmy, których pomysły zostały zrealizowane w oparciu o współpracę świata biznesu i nauki. Obecnie nierzadko są liderami i specjalistami w swojej dziedzinie, zajmując czołową pozycję na rynku krajowym i światowym

Firmy polskie wywodzące się z sektora akademickiego:

Firma Laser-tech

Firma powstała w 2006 roku, jej jednostką macierzystą jest Politechnika Warszawska. Firma jest producentem laserów dużej mocy, które znajdują zastosowanie w show-biznesie, medycynie oraz nauce. Jej kapitał początkowy opierał się na kapitale własnym oraz dzierżawionym od uczelni.

APS Energia

Za początek działalności jest uważany rok 1995, jednostka macierzysta firmy - Politechnika Warszawska. Źródłem kapitału założycielskiego była duża zaliczka od pierwszego holenderskiego zleceniodawcy, z którym polscy inżynierowie wcześniej współpracowali. Firma specjalizuje się w produkcji transformatorów i systemów zasilania awaryjnego wykorzystywanego w przemyśle energetycznym i wojskowym. W 2007 r.  zatrudniała 150 osób.

VIGO System SA

Historia firmy sięga lat 70. XX w. Jednostką macierzystą tego przedsiębiorstwa jest Wojskowa Akademia Techniczna. Obecnie firma zajmuje czołową pozycję na światowym rynku niechłodzonych detektorów podczerwieni, stosowanych w przemyśle, medycynie, w pracach badawczych oraz technice wojskowej. Firma produkuje dla zaawansowanych technologicznie firm europejskich, amerykańskich, japońskich. Zatrudnia 50 osób. W 1996 roku firma uzyskała amerykańską nagrodą "Photonics Spectra Excellence Award" za najlepszy produkt wprowadzony na rynek światowy,  z kolei w roku 1999  została  laureatem wyróżnienia "Polski Produkt Przyszłości".

Solaris Optics SA

Firma powstała w 1991 roku jako przedsiębiorstwo odpryskowe Uniwersytetu Warszawskiego. Specjalizuje się w produkcji podzespołów i zespołów optycznych na potrzeby techniki laserowej, medycyny, litografii, telekomunikacji, metrologii, przemysłu lotniczego i kosmicznego. Na rozpoczęcie działalności właściciele przeznaczyli środki własne, później udało się pozyskać Venture Capital. Obecnie firma zatrudnia 47 osób.

Eksport Management System Sp. z o.o.

Firma została założona w 2000 r., jej jednostką macierzystą jest  Instytut Technologii Materiałów Elektronicznych. Oferuje ona polskim firmom szkolenia z zakresu wdrażania procedur kontroli eksportu i importu towarów o znaczeniu strategicznym dla bezpieczeństwa narodowego. Powstała w oparciu o kapitał własny założycieli.

BioCentrum Sp. z o.o.

Firma została założona w 2004 roku, jej jednostką macierzystą jest Uniwersytet Jagielloński. BioCentrum jest  przedsiębiorstwem działającym w obszarze biotechnologii, oferuje badania przedkliniczne w zakresie kluczowych etapów procesu rozwoju leku, które znajdują zastosowania w przemyśle farmaceutycznym oraz biotechnologicznym.

Biospekt Badania i Edukacja

Firma została założona w 2006 roku, jednostką macierzystą jest Uniwersytet Jagielloński. Biospekt świadczy zaawansowane usługi z dziedziny analityki środowiskowej, edukacji oraz badań i doradztwa naukowego w oparciu o najnowszą wiedzę i przy użyciu najnowocześniejszych metod. Firma jest laureatem projektu "Zostań Skutecznym Przedsiębiorcą", w ramach którego uzyskała ponad 20 tys. zł bezzwrotnej dotacji.

Firma TechLab 2000 Sp. z o.o.

Rozpoczęła działalność w 1993 roku jako spółka Instytutu Technologii Elektronowej. Obecnie jest liderem rynku w tworzeniu rozwiązań do bezpiecznej komunikacji. Specjalizuje się w tworzeniu nowatorskich rozwiązań w dziedzinie ochrony informacji, ze szczególnym uwzględnieniem telekomunikacji i teleinformatyki. Firma zatrudnia ponad 30 pracowników.

Pharmena

Pharmena to spółka założona w 2002 roku przez naukowców z Politechniki Łódzkiej i Uniwersytetu Medycznego w Łodzi. Jej specjalnością jest produkcja kosmetyków o zastosowaniu leczniczym (tzw. kosmeceutyki) stosowanych w leczeniu i profilaktyce stanów zapalnych skóry.

Novasome

Spółka Novasome została założona w grudniu 2004 roku, swoimi korzeniami naukowymi wywodzi się z Międzyuczelnianego Centrum Biotechnologii Agregatów Lipidowych we Wrocławiu. Firma prowadzi prace badawczo-rozwojowe i wdrożeniowe w dziedzinie nauk medycznych, farmacji oraz dla przemysłu kosmetycznego. Głównym obiektem projektów badawczo-rozwojowych firmy jest rozwój nowoczesnych postaci leków. Firma oferuje szereg metod badawczych i analitycznych określających wpływ nośników leków na stabilność oraz skuteczność substancji leczniczej.

Immunolab

Firma została założona w 1999 roku, jednostka macierzysta - Instytut Medycyny Morskiej i Tropikalnej w Gdyni.  Głównym zadaniem zakładu badawczo-wdrożeniowego "Immunolab" jest wdrażanie technologii immunologicznych do diagnostyki i profilaktyki chorób zakaźnych. Obecnie firma zatrudnia 8 osób.

Sonomed

Spółka utworzona w 1989 roku z inicjatywy Instytutu Podstawowych Problemów Techniki Polskiej Akademii Nauk. Sonomed zajmuje się produkcją ultradźwiękowych urządzeń do nieinwazyjnej diagnostyki medycznej.

BTT Automatyka

Jest to firma inżynierska utworzoną w roku 1994 przez ośmiu pracowników naukowych i technicznych Wydziału Oceanotechniki i Okrętownictwa Politechniki Gdańskiej. Specjalnością firmy są aplikacje napędów elektrycznych maszyn i urządzeń. Spółka oferuje w tym zakresie kompleksową usługę projektowania układu i doboru urządzeń, a także serwisu posprzedażowego.
 

Sonel

Spółka Sonel powstała w roku 1991, założona pracowników naukowych i inżynieryjno-technicznych Wydziału Elektroniki Telekomunikacji i Informatyki Politechniki Gdańskiej. Obecnie spółka zajmuje się projektowaniem, wykonywaniem i serwisem zaawansowanych technologicznie systemów audio- i hydroakustycznych, przeznaczonych dla szczególnych odbiorców - placówek badawczych i administrujących morskie i śródlądowe akweny, różnych służb Marynarki Wojennej.

Eurx

Firma produkcyjno-badawcza, utworzony w roku 1998. EURx zajmuje się biologią molekularną. Głównym obszarem działania spółki jest klonowanie i inżynieria białkowa enzymów żyjących w skrajnych warunkach środowiskowych (np. gorących źródłach).