Ciekawe artykuły

BLĘDY W STRATEGII 2030

Jakiś czas temu została ogłoszona nowa długookresowa strategia rozwoju Polski, aż do roku 2030. Sam fakt jej ukazania został odebrany pozytywnie, ponieważ kieruje ona uwagę na wiele kwestii rozwojowych, natomiast zdaniem eksperta (Alfreda Biecia, ekonomisty SGH, analityka Biura Inwestycji i Cykli Ekonomicznych, byłego eksperta Parlamentu Europejskiego w dziedzinie rynków finansowych) strategia ta jest oparta na błędnych przesłankach wyjściowych, co w przyszłości spowoduje, że inwestycje i trud wielu ludzie nie przyniesie żadnego użytku, a wręcz zostanie zmarnowany.

Analityk zarzuca autorom strategii bezkrytyczne przejęcie wytycznych zawartych w dokumentach unijnych (program UE 2020), gdzie czołowe założenie – to rozwój gospodarki opartej na wiedzy i innowacji. Zdaniem specjalisty podobne założenie jest dobre tylko i wyłącznie dla krajów wysoko rozwiniętych (autorów w/w programu UE). Z kolei dla Polski i krajów o podobnej gospodarce, oparcie i wprowadzenie innowacji nie jest właściwą drogą do rozwoju.

A co w przeszłości?

Innowacyjność, zdaniem ekonomisty, mimo że jest motorem postępu, nie jest siłą napędową wzrostu – dowodzi to praktyka sprzed lat. Tak, dla Polski, zdaniem analityka, bycie innowacyjnym nie powinno być priorytetem, co jednak nie wyklucza prowadzenia badań oraz regulacji służącym innowacyjności. W ciągu ostatnich 20 lat Polska zajmowała pozycję jednego z najmniej innowacyjnych państw wśród krajów europejskich, a mimo to produktywność jej gospodarki stale wzrastała. Wskazuje to, że wcale nie innowacyjność, ale inne zmiany (regulacyjne, swoboda działalności gospodarczej, restrukturyzacja zastosowania czynników wytwórczych, tania praca) doprowadziły do wzrostu gospodarczego.

Specjalista przytacza następujące dane: w latach 1990– 2008 produktywność w Polsce wzrosła do 130 proc. (1990 = 100 proc.), w Czechach i na Węgrzech praktycznie się nie zmieniła, w Niemczech wyniosła 120 proc., w Wielkiej Brytanii 115 proc., we Francji 105 proc. (The Conference Board). Inny wskaźnik, uznawany za podstawowy wyznacznik poprawy jakości życia, którym jest PKB na głowę mieszkańca (uwzględniając różne poziomy cen w porównywanych krajach za lata 1995 – 2010 w stosunku do średniej UE27) wygląda następująco: tak pojmowane PKB wzrosło w Polsce do 150 proc. (1995 = 100 proc.), w Czechach się nie zmieniło, na Węgrzech podniosło się do 130 proc., w Niemczech się nie zmieniło, w Wielkiej Brytanii spadło do 80 proc., we Francji zaś do 90 proc. (Eurostat).

Innowacyjność gospodarki w Polsce oceniana jest dosyć nisko na tle innych państw europejskich, tak w rankingu innowatorów z 2010 r. Polska znajdowała się na szóstej pozycji od końca, Francja wówczas zajmowała pozycję środkową, Niemcy zajmowali trzecie miejsce, Wielka Brytania czwarte, a liderem innowacyjności okazała się być Szwecja (Innovation Union Scoreboard 2010). Na końcu tej listy mieściły się gospodarki Litwy i Łotwy, ale jednocześnie uzyskały PKB wyższy niż Polska, bo aż160 proc. (!). Tak więc najsłabszy innowator uzyskał największy przyrost PKB, podczas gdy w Szwecji wskaźnik ten się nie zmienił.

W takiej sytuacji analityk poddaje w wątpliwość, czy innowacyjność można uznawać za czynnik, na którym ma opierać się w przyszłości polska gospodarka, gdyż nawet nie wszystkim gospodarkom o wysokiej innowacyjności, udaje się nie tyle zwiększyć wzrost, co jedynie jego utrzymać. Dlatego właśnie autor stwierdził, że w przypadku Polski mitem jest potrzeba innowacyjności

Jeśli nie innowacje, to co?

W celu usprawnienia i poruszenia polskiej gospodarki do przodu, ekonomista i analityk Alfred Bieć wymienił siedem priorytetów, w kolejności od najważniejszych. Są to:

  1. Stabilne otoczenie polityczne.
  2. Warunki do napływu bezpośrednich inwestycji zagranicznych. Zamiast tworzenia niepotrzebne regionalnych strategii innowacyjności, należy opracowywać regionalne strategie atrakcyjności inwestycyjnej ułatwiające życie inwestorom – ograniczyć biurokratyzację, wyznaczać tereny inwestycyjne, uzbrajać je, budować drogi dojazdowe, tworzyć lokalne zachęty podatkowe.
  3. Sprawnie funkcjonujące instytucje państwa. Zamiast tworzyć bezproduktywne regionalne strategie innowacyjności, lepiej tworzyć regionalne strategie sprawnej administracji.
  4. Wykorzystanie bogactw naturalnych. Należy zadbać o prawidłową eksploatację i regulacje bogactw naturalnych (węgiel kamienny i brunatny, gaz konwencjonalny i prawdopodobnie gaz łupkowy oraz rudy miedzi i kilku innych pierwiastków), nie pozwalając przy tym do narzucenia nam zbyt wygórowanych norm emisji CO2.
  5. Wysoko kwalifikowane zasoby ludzkie. Należy zadbać o dobrze przygotowane i wyedukowane społeczeństwo, żeby być w stanie absorbować nowoczesne metody produkcji i usług. Słabością strategii jest to, że nie dostrzega pauperyzacji polskich wyższych uczelni. Młodzi, zdolni nie będą chcieli pracować za tak niskie wynagrodzenie, jakie jest obecnie oferowane. Spowoduje to obniżenie i tak już niewysokiego – według różnych rankingów – poziomu kształcenia na uczelniach wyższych.
  6. Otwartość gospodarki na wymianę międzynarodową. Wymiana handlowa będzie dodatkowym, a może podstawowym motorem polskiego wzrostu gospodarczego w nadchodzących latach. Trzeba by to widzieć w kontekście członkostwa Polski w UE, to jest główny rynek zbytu.
  7. Odbiurokratyzowanie gospodarki.

 

Tekst zostłał opracowany na podstawie publikacji autorstawa Alfreda Biecia umieszczonej na portalu www. ekonomia24.pl, [15.08.2012].

Powrót...

BARIERY WEJŚCIA NA RYNEK STAR-UPÓW - PRZESIĘBIORCZOŚĆ W PRAKTYCE

Bariery wejścia, czym są?

Niemal w każdej branży występują pewne czynniki mające różny zakres i znaczenie, które jednak ograniczają możliwość podjęcia działalności. Jednym z najważniejszych przykładów tego zjawiska jest tzw. ekonomia skali, która występuje w branżach, gdzie większa produkcja przyczynia się do obniżenia kosztów jednostkowych produktu, poprzez rozłożenie kosztu stałego na większą liczbę jednostek. W takiej sytuacji młode, startujące przedsiębiorstwa napotykają ogromną barierę, gdyż nie są w stanie „kosztowo” dogonić liderów – potrzebują na to lat i pieniędzy.

Według opinii przedsiębiorców istotne są także bariery formalne, takie jak: koncesje, zezwolenia, ograniczenia eksportu i importu czy patenty, które niekiedy wynikają z polityki prowadzonej przez Państwo. Spełnienie tych warunków od młodego przedsiębiorcy wymaga wysiłku i pieniędzy, co z pewnością ogranicza liczbę potencjalnych firm wchodzących do danej branży.

Ważnymi i często występującymi barierami są także bariery pozyskania know-how, wysokie koszty R&D, wysokie koszty zakupu wyspecjalizowanych technologii czy pozyskanie wykwalifikowanych pracowników, posiadających odpowiednią wiedzę, certyfikaty i uprawnienia. Nie tylko koszty technologii stanowią znaczną przeszkodę kapitałową, gdyż wszystkie branże o wysokich kosztach inwestycyjnych (np. na infrastrukturę) są nie lada wyzwaniem dla startujących przedsiębiorstw. Niełatwo wejść również do branży, gdzie działa jedynie kilku dystrybutorów i dostawców – pozyskanie ich współpracy może okazać się problematyczne, szczególnie jeśli łączą ich dobre, wieloletnie stosunki z naszymi potencjalnymi konkurentami.

Kreowanie marki

W wielu branżach ogromne znaczenie ma również świadomość marki i wybudowany przez firmę wizerunek. Jest to proces długofalowy i wymaga przekonania do siebie nabywców, co wiąże się z wysokimi kosztami poniesionymi na reklamę i public relations. W niektórych sektorach jeśli nawet nie mamy wysokich kosztów infrastrukturalnych i technologicznych, napotykamy na problem wykreowania marki, bez tego nie jesteśmy w stanie skutecznie konkurować z pozostałymi graczami.

Zalety silnej konkurencji

Czym konkurencja silniejsza, tym niższe bariery wejścia. Jeśli natomiast na rynku mamy do czynienia z praktykami oligopolistycznymi lub zmową cenową, zdobycie istotnej pozycji wymagać będzie wypracowania pewnej przewagi: kosztowej, jakościowej lub cenowej. Mało która firma ma jednak szansę doczekać tego momentu i skutecznie konkurować z oligopolistami. Jednym słowem, wysokie bariery wejścia oznaczają większe ryzyko lecz również wyższy potencjalnie zysk. Potrzeba na to sporego kapitału i dużo odwagi. Opisana zasada nie jest jednak regułą. Zdarza się, że mimo znacznego rozdrobnienia rynku, jak w przypadku biur rachunkowych – bariery wejścia są nadal wysokie. Rachunkowość jest bowiem dziedziną, w której liczy się profesjonalizm, doświadczenie i kwalifikacje, a pozyskanie takich pracowników nie jest wcale proste. Choć biur rachunkowych jest w Polsce bardzo dużo, to jedynie te świadczące usługi wysokiej jakości mają szanse przetrwać i pozyskać znaczących klientów.

 

CO POBUDZA, A CO POWSTRZYMUJE INNOWACJE W FIRMIE?

Wiele czynników decyduje o tym, jak firma będzie reagować na nakazy rynku i jak wobec nich będzie prowadzić swoją działalność. Firmy, idąc drogą do sukcesu, dokonują wyboru pomiędzy wprowadzeniem innowacji, czy też ich brakiem, a wiąże się to zarówno z kwestiami organizacyjnymi, jak i personalnymi.

W większości przypadków sam wybór sposobu reagowania jest mało racjonalny, ponieważ lęki i brak zdecydowania wywierają większy wpływ niż obiektywizm i odwaga. Pojmowanie pewnych zjawisk często odbija się w firmach zniekształconym echem, pod przykryciem rzekomego zdrowego rozsądku, na zasadzie: „Jeśli coś nie jest zepsute, to nie należy tego naprawiać”. W rezultacie wiele możliwości innowacyjnych pozostaje niezbadanych.


Przyczyny wpływające na decyzje o innowacjach bądź ich barku

  • Kultura organizacyjna – czyli jaki styl reprezentuje firma (do jakiego stopnia firm jest elastyczna i potrafi dostosować się). Inny czynnik – to kwestia obowiązującej subkultury. Kto ma władzę i wpływy (czy wyższe kierownictwo czy są one w ręki księgowych). Na czym polega biznes – czy opiera się on wyłącznie na sprzedaży, czy są stosowane zaawansowane technologie? Czy zachęca się w firmie do podejmowania ryzyka oraz jaki jest charakter i sposób sprawowania władzy na wyższych i niższych szczeblach hierarchii?
  • Struktura organizacji – czyli jaka jest jej strukturze, na ile jest ona swobodna. Jaki jest poziom współzależności między poszczególnymi funkcjami, czy występuje silna kontrola wertykalna i niewiele interakcji poprzecznych? Czy zakres granic i ról poszczególnych osób są ściśle zdefiniowane, czy istnieje duża autonomia i jest miejsce na inicjatywę i twórcze eksperymenty?


Przykład I:

INTUIT – amerykańska firma zajmująca się oprogramowaniem –  wspiera kulturę zachęcającą do ciągłego rozwoju, pobudzając jednocześnie ukierunkowane innowacje. W tym zakresie organizacja rozwinęła etykę osiągnięć mającą przyciągać i zatrzymywać bardzo utalentowanych ludzi.

Cechy kształtujące kulturę w firmie:

  • ustawiczna zmiana nastawienia: nauka, zmiana, nauka i stały rozwój;
  • osiąganie trwałych korzyści dla każdej jednostki firmy;
  • nieustanne radzenie sobie z problemami klientów przez wspólne, innowacyjne rozwiązania;
  • zwiększanie zadowolenia klientów przez dyscyplinę operacyjną i profesjonalizm;
  • dążenie do zwiększenia wykorzystania zaawansowanych technologii w każdym aspekcie działalności.


Przykład II:

IDEO – kolejna firma z USA, intensywnie wspierająca innowacje. Przedsiębiorstwo zajmuje się projektowaniem grafiki dla różnych produktów. Dążeniem firmy jest utrzymanie pozycji lidera w zakresie innowacji. Polityka firmy w tym zakresie wygląda następująco:

  • zatrudnienie ludzi kreatywnych, utalentowanych, z dobrymi pomysłami;
  • utrzymanie biurokrację oraz klarownie i systematyczne osiągnięcie celów;
  • wybór lidera projektu – jasne określenie, kto jest menedżerem projektu i jaki jest oczekiwany rezultat;
  • wykorzystanie wszystkich dostępnych możliwości: interdyscyplinarnych zespołów, networkingu, poczty elektronicznej;
  • pozwolenie pracownikom na popełniać błędów zgodnie z zasadą: „Spróbuj, napraw, spróbuj znowu i ucz się z doświadczenia”;
  • docenianie wartości pracy będącej zabawą.

W ramach tak otwartej, innowacyjnej kultury  występuje wysoki poziom współpracy między różnymi funkcjami. O tym, że wartość wnoszona przez każdą osobę do pomysłów innych osób jest nieograniczona, najlepiej świadczą wyniki.

Właśnie w takich firmach jak IDEO i INTUIT które potrafią elastycznie reagować i wykorzystywać innowacje,  zarówno kultura organizacyjna jest otwarta i łatwa, jak i struktura organizacji charakteryzuje się elastycznością i pozwala na maksymalną interakcję tam, gdzie zajdzie taka potrzeba.

Oprócz kultury i struktury organizacyjnej nagminnym czynnikiem dławiącym innowacje w firmach bywają postawy poszczególnych pracowników. Postawy te wynikają często z obawy, uprzedzenia i ignorancja osób piastujących kluczowe stanowiska. Działa to też odwrotnie: osoby kierujące bywają tymi, którzy dzięki swojej wizji, wyobraźni i odwadze inicjują działania posuwające biznes naprzód, na nowe, niezbadane wody.

Podsumowanie

Problemem dzisiejszych organizacji nie jest brak talentów, lecz poważny niedobór osób, które wiedzą, jak rozwijać, wykorzystywać i jak zarządzać talentem, a także jak mobilizować ludzi do osiągania wyników.


Tekst opracowany na podstawie artykułu pochpodzącego z portalu www.egospodarka.pl, [26.03.2012].

NOWA USŁUGA DORADCZA RUSZYŁA DLA FIRM KREATYWNYCH

Audyt Potrzeb Rozwojowych (APR) to nowa  BEZPŁATNA usługa doradcza, która ma wesprzeć kreatywne przedsiębiorstwa. W wyniku przeprowadzonego audytu firma uzyska informację zwrotną na temat potencjalnych kierunków rozwoju.

APR jest metodą oceny potencjału i potrzeb rozwojowych firmy, polega na:

  • ocenie pozycji konkurencyjnej;
  • wskazaniu kluczowych czynników sukcesu;
  • ocenie kondycji, możliwości i potencjału rozwoju firmy;
  • analizie kompleksowości oferty produktowej, usługowej;
  • pomocy w określeniu obszarów wartości firmy
  • wskazaniu możliwych kierunków rozwoju firmy.

Kto może skorzystać z APR

Skorzystać z danej usługi mogą mikro, małe i średnie przedsiębiorstwa z sektora usług/przemysłów kreatywnych działające na terenie województwa kujawsko-pomorskiego oraz pomorskiego, które są zainteresowane przeprowadzaniem gruntownej oceny funkcjonowania firmy oraz wskazaniem na jej podstawie koniecznych kierunków rozwoju i działań modernizacyjnych.

Jak zgłosić firmę

W celu skorzystania z bezpłatnej usługi doradczej „Audyt Potrzeb Rozwojowych” należy:

  • Sprawdzić czy działalność gospodarcza prowadzona jest w przynajmniej jednej z branż sektora przemysłów kreatywnych (Lista numerów PKD w ramach projektu Sieć Kreatywnego Biznesu);
  • Prowadzić działalność gospodarczą na terenie województwa kujawsko-pomorskiego lub województwa pomorskiego;
  • Wypełnić formularz Ankiety wstępnej.

Realizacja - 3 etapy:

  1. Przygotowanie – analiza ankiety, ustalenie terminów, podpisanie odpowiedniej dokumentacji;
  2. Właściwe przeprowadzenie audytu potrzeb rozwojowych w firmie w określonym terminie;
  3. Zakończenie – przekazanie raportu końcowego z audytu wraz z diagnozą i opinią.