Przedsiębiorcza uczelania, przedsiębiorczy profesor, przedsiębiorczy student

Przedsiębiorcza uczelnia, przedsiębiorczy profesor, przedsiębiorczy student - kto to?

  • Przedsiębiorczy student

Przedsiębiorczy student to student, który łatwiej znajduje dla siebie pracę, albo sam ją sobie zorganizuje. W sytuacji wysokiego bezrobocia, i to również wśród absolwentów wyższych uczelni, jest to istotny czynnik decydujący o karierze zawodowej. Aby jednak myśleć o stworzeniu własnej firmy, trzeba posiąść wiedzę na temat kroków prawnych i administracyjnych do niej prowadzących, a przede wszystkim posiadać świetny pomysł, determinację i środki na jego realizację. Uczelnia wyższa ma, jak się wydaje, obowiązek wyposażyć przyszłego absolwenta w podstawową wiedzę, jaką powinien posiadać przyszły przedsiębiorca. I to zarówno absolwenta chemii, fizyki i biologii, jak i psychologii, socjologii czy zarządzania. Można i trzeba organizować dla studentów i doktorantów konkursy na dobre pomysły lub plany biznesowe na zorganizowanie przedsięwzięcia gospodarczego i wspomagać etap krystalizacji przedsiębiorczej postawy absolwenta czy doktoranta – podstawy biznesu. Staże absolwenckie oraz praktyki studenckie w przedsiębiorstwach to kolejna szansa i pomoc studentom/absolwentom, aby odnaleźli się na rynku pracy. Nie są to może rozwiązania innowacyjne, ale na pewno nakierowane na kształtowanie przedsiębiorczej postawy młodzieży akademickiej.

  • Przedsiębiorczy profesor

Przedsiębiorczy profesor wg opinii środowiska, świadczy swoje usługi dydaktyczne na 2-3 dodatkowych etatach na innych uczelniach (najczęściej prywatnych). Bardziej przedsiębiorczy utworzyli nowe prywatne uczelnie. Przedsiębiorczość tego typu nie jest zazwyczaj mile widziana przez kolegów – pracowników uczelni (którzy często sami tego nie potrafią i po ludzku zazdroszczą) oraz władze uczelni. Czy możemy traktować ją jak coś nagannego? Trudno o jednoznaczną odpowiedź. Wszystko zależy od poziomu świadczonych usług edukacyjnych (na wszystkich etatach), stopnia identyfikacji interesu pracownika z interesem macierzystej uczelni, poczucia lojalności. Z drugiej strony, brak jasnych i jednoznacznych uregulowań prawnych oraz zapisów w statutach uczelni umożliwia rozwój takiej „przedsiębiorczości”. Samodzielny pracownik naukowy musi być przedsiębiorczy, aby zdobyć środki na prowadzenie badań – musi być menedżerem zespołu, organizować kadrę, badania i środki na nie, pisać projekty, aplikacje i raporty. W coraz większym stopniu (co wzbudza mieszane uczucia) jego sprawność organizacyjna decyduje o sukcesie zawodowym; także kontakty z gremiami (lobbing), od których zależy dotacja są coraz istotniejsze. W sytuacji malejących od lat nakładów na badania i rozwój ze środków budżetowych konkurencja pomiędzy zespołami badawczymi gwałtownie wzrasta, a brak jednoznacznej polityki naukowej kraju prowadzi do finansowania badań nie zawsze na wysokim poziomie, a nawet niepotrzebnych. Przedsiębiorczy pracownik uczelni będzie poszukiwał również środków pozabudżetowych z przemysłu, projektów badawczych finansowanych przez UE, czy międzynarodowe koncerny. Ale do tego nie wystarczy tylko zwyczajna przedsiębiorczość; trzeba prowadzić badania zorientowane na praktyczne rezultaty i to na światowym poziomie. Przedsiębiorczy profesor, zajmujący się problematyką zbliżoną do gospodarki może sprzedać swój wynik pracy. Często jednak nie podejmuje ryzyka sprawdzenia się na prawdziwym rynku z obawy przed efektem wdrożenia (lub brakiem efektu) nowego rozwiązania. Bezpieczniej i wygodniej zasiąść w fotelu na konferencji naukowej w dalekim, najlepiej w miarę egzotycznym kraju, albo opublikować wyniki badań w mniej lub bardziej rozpowszechnionym czasopiśmie. Tym bardziej, jeśli uda się relatywnie łatwo zdobyć kolejną dotację na prowadzone badania. Istnieje jednak realne zagrożenie, że tych środków może zabraknąć.

  • Przedsiębiorcza uczelnia

Uczelnia też może być przedsiębiorcza. W pierwszej kolejności zadbano o miejsce dla nauczania przedsiębiorczości w programach edukacyjnych oraz w programach szkoleniowych dotyczących studentów i pracowników. W takiej uczelni jest odpowiedni klimat i przestrzeń, czyli sprzyjająca kultura dla rozwoju przedsiębiorczości studenckiej i pracowników. Efektywnie działają komórki i jednostki organizacyjne wspierające transfer technologii i przedsiębiorczość. Prowadzone są badania ukierunkowane na potrzeby gospodarki i społeczności lokalnej. Wyniki tych badań mogą być wdrażane przez uczelnię ale również przez firmy odpryskowe spin-off. Stosownie do wielkości uczelni efektywność tych działań wspomagają uczelniane systemy informatyczne, zapewnienia jakości kształcenia, badań i transferu technologii, zapewnienia jakości obsługi administracyjnej oraz inne wdrażane autonomicznie przez wydziały stosownie do potrzeb. Uczelnia przedsiębiorcza ma określoną misję, strategię i plany działania w których kształcenie, badania oraz transfer technologii mają jednakowy priorytet. Jest to tzw. „uniwersytet trzeciej generacji”.

Powrót